Dolina Lejowa to jeden z najcichszych zakątków polskich Tatr Zachodnich — wciśnięta między Dolinę Kościeliską a Dolinę Chochołowską, przyciąga tych, którzy szukają spokoju z dala od tłumów. To miejsce dla prawdziwych miłośników górskiej ciszy, gdzie natura wciąż rządzi się własnymi prawami.
Dolina ma około 4,5 km długości i kręty przebieg — opada spod Kominiarskiego Wierchu (1829 m) w stronę polany Biały Potok. Wejście do doliny otwiera efektowna wapienna skała zwana Między Ściany, dostępna dla wspinaczy za opłatą. W środku czeka mozaika hal i polan — Lejówki, Jaworzyna Lejowa, Polana Kuca, Huty Lejowe — na których przywrócono tradycyjny wypas kulturowy. Dnem doliny płynie Lejowy Potok, a w skałach kryje się kilkanaście jaskiń. Jesienią, gdy lasy przybierają złote i rude barwy, a mgła snuje się między świerkami, dolina nabiera niemal bajkowego klimatu.
Jak dotrzeć
Praktyczne informacje
Nazwa doliny pochodzi od góralskiego nazwiska Leja — w rejestrach z 1811 roku jako właściciel hali figuruje Jędrzej Leja z Podczerwonego. To mała historia ukryta w każdym kroku wędrówki.
Źródło: Wikipedia (licencja CC BY-SA 4.0)