Pośrednia Kopka (1305 m n.p.m.) to leśne wzniesienie reglowe w Tatrach Zachodnich, schowane między Doliną Kościeliską a Doliną Lejową. Choć nie należy do szczytów przyciągających tłumy, stanowi ciekawostkę geologiczną i krajoznawczą dla tych, którzy lubią tatrzańskie miejsca z dala od uczęszczanych szlaków.

Szczyt jest w całości porośnięty lasem i należy do grupy Kościeliskich Kopek, obok Przedniej Kopki (1113 m) i Zadniej Kopki (1333 m). Zachodnie stoki opadają ku Dolinie Lejowej i polanie Huty Lejowe, północne ku polanie Biały Potok, a wschodnie ku Wściekłemu Żlebowi. Przez głęboki żleb Jaroniec, oddzielający Pośrednią Kopkę od Przedniej, spływa potok Jaroniec. Na północno-wschodnim grzbiecie zachowała się niewielka polana Kopka, niegdyś część rozleglejszej Hali Kopka. Atmosfera tego miejsca to cisza gęstego lasu reglowego, z dala od turystycznego gwaru — idealna dla tych, którzy szukają spokoju w otoczeniu dzikiej tatrzańskiej przyrody.

• Pośrednia Kopka nie jest udostępniona turystycznie — brak oficjalnych szlaków prowadzących na wierzchołek.

• Szczyt nie jest udostępniony turystycznie i nie prowadzą na niego żadne oznakowane szlaki.
• Teren należy do Wspólnoty Leśnej Uprawionych Ośmiu Wsi, gdzie prowadzona jest normalna gospodarka leśna.

Podłoże Pośredniej Kopki tworzą wapienie tzw. płaszczowiny reglowej — skały, które w środkowej części okresu kredowego zostały nasunięte z południa na starsze warstwy, tworząc fascynującą geologiczną układankę charakterystyczną dla tej części Tatr.