Zadnia Kopka (1333 m n.p.m.) to najwyższy z trzech szczytów Kościeliskich Kopek, ukryty w reglowym paśmie Tatr Zachodnich pomiędzy Doliną Kościeliską a Doliną Lejową. To miejsce bez oficjalnego szlaku, a mimo to doskonale wpisane w panoramę tego rejonu — ciche, zalesione i pełne historii.

Szczyt zbudowany jest z wapieni numulitowych, co sprawia, że kryje w sobie rozbudowany system wód krasowych. Od zachodu podcina go strome urwisko Świńskiej Turni, a od sąsiedniej Przedniej Kopki oddziela go głęboki Wściekły Żleb. Południowe stoki opadają ku Zastolańskiemu Żlebowi. W większości porośnięty gęstym lasem, choć na południowym zboczu huragan zniszczył znaczną część drzewostanu — dziś można tam dostrzec młode modrzewie, które powoli odbudowują leśną szatę. Jesienią ten kontrast między starym borem a jasnymi modrzewiami jest wyjątkowo malowniczy.

• Przez szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — wejście wymaga doświadczenia w poruszaniu się po terenie bez oznakowania.

• Zadnia Kopka jest doskonale widoczna z kilku okolicznych punktów widokowych: Przysłopu Kominiarskiego, Niżniej Polany Kominiarskiej, Przysłopu Miętusiego oraz Hali Upłaz.
• Brak znakowanego szlaku na szczyt — teren wymaga umiejętności orientacji w terenie leśnym i reglowym.

W XIX wieku na zboczach Zadniej Kopki działała kopalnia rud żelaza zwana 'Kopka' — wydobywane tu ubogie rudy przetapiano następnie w Starych Kościeliskach. Dziś po dawnej działalności górniczej pozostały już tylko opowieści, a sama kopka stoi cicha i zarośnięta, jakby nigdy nie znała ludzkich rąk.