Przednia Kopka (1113 m n.p.m.) to najniższe i najbardziej wysunięte na północ z trzech Kościeliskich Kopek w Tatrach Zachodnich. Choć nie kusi turystów rozległymi panoramami ze szczytu, to właśnie u jej stóp zaczyna się jedna z najpiękniejszych dolin tatrzańskich — Dolina Kościeliska, a jej wschodnie zbocza tworzą malowniczą Niżnią Kościeliską Bramę, pierwsze zwężenie doliny od strony wejścia.

Całkowicie porośnięta lasem Przednia Kopka ma charakter reglowy — to kraina świerków i buków, cicha i spokojna przez większość roku. Jesienią zbocza płoną kolorami, wiosną las budzi się do życia, a zimą cisza przerywa tu jedynie szum Kościeliskiego Potoku płynącego poniżej. Wzniesienie należy do Wspólnoty Leśnej Uprawionych Ośmiu Wsi i prowadzona jest w nim normalna gospodarka leśna, co nadaje mu swojski, nieuregulowany charakter. Zachodnie stoki opadają do żlebu Jaroniec, oddzielającego Przednią Kopkę od sąsiedniej Pośredniej Kopki (1305 m), a od Zadniej Kopki (1333 m) oddziela ją od południa Wściekły Żleb.

• Kiry / Parking przy Dolinie Kościeliskiej — wejście od strony polany Biały Potok lub Kiry Leśnickiej na północnych stokach; trudność: łatwa do umiarkowanej, teren leśny.
• Od strony polany Wyżnia Kira Miętusia — wschodnie podejście przez las; trudność: umiarkowana.

Przednia Kopka nie jest typowym celem wycieczkowym z wytyczonym szlakiem na wierzchołek — jej urok leży w otoczeniu, a nie w zdobywaniu szczytu. Warto traktować ją jako punkt orientacyjny podczas spaceru Doliną Kościeliską.

Ciekawostką jest, że Kościeliski Potok wyżłobił w skalistym podłożu wschodnich stoków Przedniej Kopki słynną Niżnią Kościeliską Bramę — naturalne zwężenie, przez które dolina nabiera swojego charakterystycznego, kanioniowego wyrazu.