Dolina Iwaniacka to jeden z tych zakątków Tatr Zachodnich, który nagradza spokojnych wędrowców szukających ciszy i autentycznego górskiego klimatu. Wcięta między stoki Kominiarskiego Wierchu i Ornaku, prowadzi od Doliny Starorobociańskiej aż po Iwaniacką Przełęcz na wysokości 1459 m n.p.m. — a całą drogę towarzyszy ci szum Iwaniackiego Potoku i zapach świerkowego lasu.

Dolina jest niemal w całości pokryta gęstym świerkiem, co nadaje jej intymny, nieco tajemniczy charakter. Wycięta w czerwonych piaskowcach kwarcystycznych, kryje w swoich ścianach kilkanaście małych jaskiń i schronisk skalnych — dla ciekawskich to prawdziwa gratka. Iwaniacki Potok, płynący dnem doliny, potrafi w niektórych miejscach dosłownie zniknąć, wsiąkając w przepuszczalne podłoże. Wiosną dolina jest świeża i zielona, jesienią świerki kontrastują z żółknącymi polanami, zimą panuje tu głęboka cisza.

• Z Doliny Chochołowskiej — szlak żółty, przez polanę Iwanówka i Dolinę Iwaniacką na Iwaniacką Przełęcz, dalej do schroniska na Hali Ornak. Czas przejścia ok. 2 h 15 min, powrót ok. 2 h 05 min. Trudność: umiarkowana.

• Dolina leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje opłata za wstęp.
• Szlak jest otwarty sezonowo; zimą warunki mogą wymagać odpowiedniego wyposażenia.

Nazwa doliny pochodzi od polany Iwanówka przy jej wylocie — dawniej cały ten teren był wypasany jako część hali Iwanówka, a dziś natura skutecznie przejęła go z powrotem pod swoje skrzydła.