Zadni Ornak (1867 m n.p.m.) to najwyższy punkt całego grzbietu Ornaku w Tatrach Zachodnich — skalisty wierzchołek z charakterem, który wyraźnie wyróżnia się na tle trawiastego, łagodnego grzbietu. Jeśli szukasz widokowej wędrówki bez tłumów i z prawdziwym poczuciem dzikości, to właśnie tu.

Szczyt jest skalisty i porośnięty jasnozielonymi oraz szarymi porostami, a niżej — murawą z sitem skuciną, którego pędy jesienią czerwienieją w słońcu. Na wschód od wierzchołka rozciąga się około 300-metrowa grupa skał zwana Siwymi Skałami — drugi, nieco niższy wierzchołek Zadniego Ornaku, równie malowniczy. Grzbiet Ornaku oddziela górną Dolinę Kościeliską (Dolinę Pyszniańską) od górnej Doliny Chochołowskiej (Doliny Starorobociańskiej), więc widoki roztaczają się w obu kierunkach. Latem panuje tu cisza przerywana jedynie wiatrem, jesienią kolory stoków robią wrażenie, a zimą — dla doświadczonych — to prawdziwa grań w śnieżnej scenerii.

• Iwaniacka Przełęcz — szlak zielony przez cały grzbiet Ornaku, przez Ornaczańską Przełęcz, Siwą Przełęcz i Siwe Turnie na Liliowy Karb; czas przejścia ok. 2 h 20 min, powrót ok. 1 h 55 min; trudność: umiarkowana

• Szczyt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — wymagane jest posiadanie ważnego biletu wstępu do TPN.
• Na grani rośnie turzyca tęga — bardzo rzadka roślina, w Polsce spotykana tylko w kilku miejscach w Tatrach i Sudetach. To jeden z powodów, dla których nie należy schodzić ze szlaku.
• Odcinek grani na południe od Zadniego Ornaku pocięty jest rowami grzbietowymi — warto zachować ostrożność na tym fragmencie.

Ciekawostka: dawniej stoki Ornaku były terenami pasterskimi Hali Ornak, a dziś ich bogata flora — w tym rzadkie turzyca tęga — przyciąga miłośników przyrody z całej Polski.