Czarny Staw Polski lub po prostu Czarny Staw – polodowcowe jezioro tatrzańskie położone w południowej części Doliny Pięciu Stawów Polskich. Od południa w jego kierunku opadają zbocza Liptowskich Murów (odcinek od Gładkiego Wierchu do Kotelnicy). Od północy otacza go wał moreny środkowej. Lustro jeziora leży na wysokości 1722 m, jego powierzchnia wynosi 12,7 ha, głębokość – 50,4 m. Nadmiar wód odprowadzany jest potokiem do Wielkiego Stawu. Jezioro przez większość swojej historii było bezrybne. W pierwszej połowie XX w. przezroczystość wód jeziora latem wyrażona jako widzialność krążka Secchiego wynosiła około 13 m. Po utworzeniu parku narodowego, z czym wiązało się ograniczenie wypasu w jego okolicy wzrosła do 15–18 m. Prawdopodobnie w latach 60. XX w. nielegalnie wprowadzono do niego pstrąga źródlanego. Spowodowało to przebudowę planktonu i ichtioeutrofizację wody. Z tego powodu przezroczystość wody spadła do wartości ok. 5–7 m w pierwszej dekadzie XXI w. i 4,4 m w 2023 roku. Przed wprowadzeniem ryb do dominantów zooplanktonu należały duże wioślarki z kompleksu Daphnia pulex, Holopedium gibberum i Polyphemus pediculus. W drugiej połowie XX w. wyginęły, a dominantem stały się mniejsze wioślarki z kompleksu Daphnia longispina i oczliki Cyclops abyssorum (podgatunek tatricum). Wśród wrotków dominują przedstawiciele rodzaju Synchaeta, zwłaszcza Synchaeta lakowitiziana. Występują również Asplanchna priodonta, Conochiloides dossuarius, Keratella quadrata, Keratella valga, Polyarthra dolichoptera, Polyarthra longiremis i Sinantherina semibullata. Potok tworzy liczne rozlewiska i podmokłe łąki (młaki), na których rośnie wiele gatunków roślin bagiennych i torfowych.