Alabastrová jaskyňa to jedna z najbardziej tajemniczych jaskiń Tatr Bielskich — niedostępna dla zwykłych turystów, skryta w masywie Bujačiego vrchu i otoczona aurą dzikości. Choć nie wejdziesz do jej wnętrza, samo dotarcie w jej okolice to przygoda dla miłośników nieodkrytych zakątków górskich.

Jaskinia kryje około 400 metrów korytarzy, a speleolodzy odkryli w niej podziemny wodospad i krasowe jeziorko. Niegdyś znana jako 'Dračia diera' (Smocza Dziura), dziś jest ściśle chroniona jako pomnik przyrody. Otaczający ją las w Tatrach Bielskich jest gęsty i dziki — ścieżka prowadząca w pobliże jest trudno dostępna, przecięta przez powalone drzewa, a zimą niebezpieczna ze względu na oblodzenie stromych zboczy. To miejsce dla prawdziwych poszukiwaczy przygód, nie dla przypadkowych spacerowiczów.

• Kotlina Tatrzańska — szlak w kierunku Bujačiego vrchu, trudny dostęp, ścieżka przecięta powalonymi drzewami, teren wymagający
• Przez Suchą Dolinę — alternatywna trasa, równie wymagająca

• Jaskinia znajduje się w strefie ochrony ścisłej (5. stopień ochrony TANAP) — wstęp do wnętrza jest zakazany dla publiczności
• Miejsce zamieszkania rzadkich gatunków nietoperzy i nocnych motyli
• Zimą teren wokół jaskini jest szczególnie niebezpieczny — ryzyko poślizgnięcia na stromych zboczach

Najstarszy napis wykuty w skale przy wejściu do jaskini pochodzi z 1768 roku, choć według tradycji odkrył ją już w 1713 roku Juraj Bohuš — rektor gimnazjum w Kieżmarku, wędrujący po Tatrach Bielskich.