Pośrednie Jatki (1984 m n.p.m.) to skalista kulminacja w głównej grani Tatr Bielskich — dzika, surowa i celowo niedostępna dla turystów. To właśnie ta niedostępność sprawia, że szczyt zachował swój pierwotny, nienaruszony charakter, a widoki z jego wierzchołka należą do najbardziej rozległych w całym masywie.

Szczyt leży w środkowej części grzbietu Tatr Bielskich, pomiędzy Tylnymi Jatkami (2020 m) a Przednimi Jatkami (2012 m). Wierzchołek pokrywa jedynie niska roślinność, co przy dobrej pogodzie otwiera panoramę na główną grań Tatr Bielskich i liczne szczyty Tatr Wysokich. W sprzyjających warunkach widoczność sięga aż po Góry Stoleckie, Pieniny, Spiską Magurę, Beskidy Orawskie oraz liczne szczyty południowej Polski. Północne stoki odwadnia Tokárenský potok do rzeki Biała, a wody południowych stoków spływają Napájadlovým potokiem do Kežmarskiej Białej Wody. Masyw leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz Narodowej Rezerwaty Przyrody Tatry Bielskie.

• Pośrednie Jatki są częścią narodowej rezerwaty przyrody Tatry Bielskie i od 1978 roku są całkowicie zamknięte dla ruchu turystycznego. Wejście na szczyt jest niedozwolone.

• Szczyt objęty jest ochroną rezerwatową od 1978 roku — wstęp jest prawnie zakazany.
• Najbliższa miejscowość to Żdiar, położony na północ od szczytu.
• Masyw można podziwiać z oznakowanych szlaków prowadzących po niższych partiach Tatr Bielskich.

Tatry Bielskie są wyjątkowe na tle całych Tatr przede wszystkim dzięki zbudowaniu z wapieni i dolomitów — w odróżnieniu od granitowych Tatr Wysokich. To sprawia, że flora tego pasma jest osobliwa i bogata w gatunki endemiczne, a sama rezerwacja chroni jeden z najlepiej zachowanych ekosystemów górskich w Karpatach.