Turniczka Chałubińskiego to niewielka, ale charakterystyczna turnia w głównej grani Tatr, licząca 2073 m n.p.m. To miejsce dla tych, którzy cenią klimat wysokogórskiej wędrówki bardziej niż tłumy na popularnych szczytach - surowe, skaliste i pełne autentycznego tatrzańskiego charakteru.

Turniczka leży pomiędzy Ciemnosmreczyńską Turnią a Kopą nad Wrotami, oddzielona od nich Przełęczą nad Wrotami i Szczerbiną nad Wrotami. W stronę Doliny za Mnichem opada pionową, kruchą 20-metrową ścianką, a w stronę Doliny Ciemnosmreczyńskiej - znacznie dłuższym, ale łagodniejszym i bardziej trawiastym stokiem. To surowy, skalisty teren o alpejskim charakterze, gdzie latem można podziwiać widoki na otaczające granie, a zimą warunki stają się wymagające i wymagają dużego doświadczenia.

Jak dotrzeć na szczyt

• Przełęcz nad Wrotami — podejście granią, teren II-III w skali tatrzańskiej, trasa dla doświadczonych i wprawnych w terenie skalnym
• Trawers ze Szczerbiny nad Wrotami przez trawiastą półkę i skalisto-trawiasty komin na szczyt

Praktyczne informacje

• Teren wymaga umiejętności wspinaczkowych (II-III w skali tatrzańskiej) i doświadczenia w chodzeniu po granii
• Zimowe wejścia są znacznie trudniejsze i wymagają odpowiedniego przygotowania oraz sprzętu
• Szczyt nie leży na oznakowanych szlakach turystycznych - to trasa dla taterników

Nazwę turniczka otrzymała od słowackich tatrologów Arno Puškáša i Ivana Bohuša, którzy uczcili tak Tytusa Chałubińskiego - lekarza, botanika i jednego z pionierów turystyki tatrzańskiej. Pierwsze udokumentowane wejście miało miejsce w 1908 roku.