Miedziany Kostur to wybitne żebro schodzące ze stoków Miedzianego w kierunku Doliny Pięciu Stawów Polskich - miejsce dla tych, którzy chcą poznać Tatry z dala od tłumów i utartych szlaków turystycznych. To teren dziki, surowy i niedostępny w sensie formalnym, bo dziś objęty ochroną ścisłą.

Grzbiet opada z okolic zwornika położonego niedaleko najwyższego wierzchołka Miedzianego, rozdzielając Hruby Piarg od Brzuchatego Piargu. Górna część stoków, zwana Miedzianym Upłazem, jest trawiasta, choć silnie zerodowana, natomiast stok opadający na Hruby Piarg jest stromy, skalisto-trawiasty i skrywa dwie niewielkie jaskinie - Dziurę w Miedzianym Kosturze I i II. Całość ma około 300 metrów różnicy wzniesień i kończy się na wysokości około 1880 m, przechodząc dalej w bulę zwaną Niedźwiedziem.

• Obecnie wejście na Miedziany Kostur jest zakazane - obszar znajduje się w strefie ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego
• Region można obserwować z okolicznych szlaków prowadzących do Doliny Pięciu Stawów Polskich

• Wspinaczka w całym masywie Miedzianego jest obecnie zakazana ze względu na ochronę przyrody
• Na Miedzianym Kosturze i Miedzianym Upłazie rośnie rzadka skalnica odgiętolistna, w Polsce spotykana wyłącznie w Tatrach

Pierwsze przejście granią przypisuje się Mieczysławowi Szczuce z 1924 roku, a pierwsze przejście zimowe wykonali Jerzy Hajdukiewicz i Jan Staszel w 1951 roku - dziś te historyczne trasy pozostają już tylko wspomnieniem dawnych wspinaczkowych czasów.