Mały Młynarz (1973 m) to dwuwierzchołkowy szczyt w głównej grani masywu Młynarza, wznoszący się nad Doliną Białej Wody i Doliną Żabich Stawów Białczańskich na słowackiej stronie Tatr Wysokich. To miejsce dla wytrawnych taterników, nie zwykłych turystów pieszych — jego strome ściany i skalne grzbiety kryją prawdziwe wyzwania wspinaczkowe.

Charakter tego szczytu jest surowy i skalisty. Południowo-zachodnie zbocze jest umiarkowanie strome, trawiasto-piarżyste, miejscami porośnięte kosodrzewiną, ale od północnego zachodu do wschodu wznoszą się imponujące, wysokie ściany opadające do Skoruszowego Żlebu. Najpotężniejsza jest północno-wschodnia ściana głównego wierzchołka o wysokości 270 metrów, rozcięta Wielkim Kominem i Zacięciem Sprężyny. Zimą cała okolica pokryta jest śniegiem i lodem, a widoki na sąsiednie turnie — Skoruszową Turnię, Jarząbkowe Zęby czy Skoruszowego Mnicha — są niezapomniane.

• Podejście wymaga doświadczenia wspinaczkowego lub taternickiego — brak znakowanych szlaków turystycznych na wierzchołek, dostęp przez granie i żleby masywu Młynarza.
• Wejście możliwe od strony Wyżniej Skoruszowej Przełęczy lub Przełęczy Korosadowicza, trasy o charakterze wymagającym i eksponowanym.

• Zgodnie z przepisami TANAP-u wspinaczka w masywie Małego Młynarza jest dozwolona jedynie od 21 grudnia do 20 marca.
• Szczyt leży w całości na terenie Słowacji, w Tatrach Wysokich.
• Pierwsze odnotowane wejście turystyczne miało miejsce zimą, 4 lutego 1914 roku.

Nazwa szczytu nawiązuje do sąsiedniego, wyższego Młynarza — a jego skalne granie, pełne turni i szczerbin o ludowych nazwach jak Jarząbkowe Zęby czy Skoruszowy Mnich, to raj dla miłośników taternickiej wspinaczki zimowej.