Kondratowy Wierch to niezwykły grzbiet w Tatrach Zachodnich, który mimo swojej nazwy nie posiada właściwego wierzchołka - to niemal poziomy, ok. 600-metrowy odcinek grani schodzącej od Kondratowego Przechodu w kierunku Doliny Bystrej. To miejsce dla tych, którzy cenią spokój lasu bardziej niż zdobywanie kolejnych szczytów na liście.

Grzbiet oddziela od siebie dwie doliny - Dolinę Goryczkową i Dolinę Suchą Kondracką, tworząc naturalną granicę między nimi. W większości porośnięty jest górnoreglowym lasem świerkowym i kosówką, a jedynie górne partie pod Goryczkową Czubą mają charakter trawiasto-kamienisty. Zimą to teren szczególnie ceniony przez narciarzy, latem - przez miłośników leśnych spacerów w cieniu świerków. Widoczny jest dobrze z polany na Kalatówkach, choć jego lesiste stoki skrywają wyższą od niego Goryczkową Czubę.

• Przez Kondratowy Wierch nie prowadzą żadne szlaki turystyczne - grzbiet można obejść jego dolnym, południowym podnóżem, którym przebiegają dwie nartostrady.

• Nartostrada z Kasprowego Wierchu przez Dolinę Goryczkową pod Zakosy do Hali Kondratowej bywa zamykana na odcinku przez stoki Kondratowego Wierchu przy 4. i 5. stopniu zagrożenia lawinowego.
• We wschodnich zboczach znajduje się Żleb Marcinowskich, z którego czasami (rzadko) schodzą lawiny.

2 marca 1956 roku z Kondratowego Wierchu zeszła tragiczna lawina, która zniszczyła dwa schroniska na Niżniej Goryczkowej Równi, zabierając życie pięciu osób - gospodarzy schroniska oraz trzech żołnierzy WOP. To przypomnienie, że nawet niewysokie, leśne grzbiety Tatr wymagają respektu.