Cubryńska Kopka to niewielka, ale charakterystyczna kopka w masywie Cubryny, znana głównie wśród taterników wspinających się w tej części Tatr Polskich. To miejsce dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż zatłoczonych szlaków turystycznych — surowego, skalistego zakątka o dzikim charakterze.

Kopka wznosi się w północnej grani Cubryny, między Wielką Galerią Cubryńską a Przełączką za Turnią Zwornikową. Od jej szczytu w stronę północno-wschodnią odchodzi wybitna, skalista grzęda — w górnej części łagodna, w dolnej opadająca pionową ścianą prosto do Cubryńskiego Żlebu. W ścianie tej znajduje się wielki okap, dobrze widoczny z dołu i stanowiący punkt orientacyjny dla wspinaczy. Po stronie południowo-zachodniej znajduje się Cubryńska Szczerbinka, oddzielająca kopkę od głównej grani Cubryny. To teren surowy i wymagający, dostępny praktycznie wyłącznie dla osób z doświadczeniem wspinaczkowym.

• Cubryńska Kopka nie jest dostępna szlakiem turystycznym — dostęp prowadzi taternickimi drogami wspinaczkowymi przez masyw Cubryny lub jej północno-wschodnią grzędę, wymagającymi odpowiedniego przygotowania i sprzętu

• Teren wyłącznie dla taterników — brak oznakowanych szlaków turystycznych na szczyt
• Nazwę wprowadził Władysław Cywiński w 8. tomie przewodnika 'Tatry'
• Rejon Cubryńskiego Żlebu i okapu w ścianie to ważne punkty orientacyjne dla wspinaczy

Nazwa kopki jest stosunkowo młoda — spopularyzował ją dopiero wybitny znawca Tatr, Władysław Cywiński, w swoim wielotomowym przewodniku, co nadaje temu miejscu dodatkowy, kameralny charakter wśród mniej znanych zakątków Tatr.