Cubryńska Igła to urwisty, skalny ząb skryty we wschodnim filarze Turni Zwornikowej, w samym sercu masywu Cubryny. To miejsce dla wytrawnych taterników, nie dla przypadkowych turystów – surowa, dzika forma skalna, która robi wrażenie już z daleka, a z bliska zachwyca swoją stromością i pionowymi uskokami.

Otoczenie Cubryńskiej Igły to typowo tatrzański, alpejski krajobraz – strzępiaste granie, ostre turnie i głębokie przełęcze. Od głównej bryły Turni Zwornikowej oddziela ją Wyżni Cubryński Przechód, a od Cubryńskiego Konia – Pośredni Cubryński Przechód. W obie strony igła opada niemal pionowymi uskokami o wysokości 10 i 25 metrów, co samo w sobie mówi wiele o charakterze tego miejsca. Latem skały nagrzewają się w słońcu, a widoki na otaczające turnie i doliny są zapierające dech w piersiach, zimą zaś rejon ten staje się areną dla najbardziej doświadczonych i dobrze przygotowanych wspinaczy.

Jak dotrzeć na szczyt

• Cubryńska Igła nie jest dostępna szlakiem turystycznym – wymaga podejścia taternickiego przez granie masywu Cubryny, dostępnego jedynie dla osób z doświadczeniem wspinaczkowym i odpowiednim przygotowaniem.
• Możliwe jest obejście grani Cubryńskiej Igły dla osób, które nie chcą lub nie mogą się wspinać na sam wierzchołek.

Praktyczne informacje

• Wejście na szczyt oceniane jest na IV w skali tatrzańskiej – wymaga doświadczenia wspinaczkowego.
• Teren jest urwisty i eksponowany, z pionowymi uskokami do 25 m – niezbędna asekuracja.

Pierwsze wejście na Cubryńską Igłę i pierwsze przejście jej granią wykonał Władysław Cywiński 27 września 1992 roku, pokonując drogę od południa w zaledwie 5 minut – co doskonale ilustruje, jak niewielka, choć wymagająca, jest ta skalna forma.