Juhaska Przehyba to płytka, skalista przełęcz w grani Długiego Giewontu, w samym sercu Tatr Zachodnich. To miejsce dla wytrawnych taterników, nie dla przypadkowych turystów - otoczenie jest surowe, strome i wymagające.

Przełęcz leży pomiędzy Juhaską Turnią a Juhaską Kopą i po obu stronach opada skalnymi ścianami. Od południa niemal pionowa ściana schodzi na trawiasty Wielki Upłaz w Dolinie Kondratowej, od północy - do żlebu Banie w Dolinie Strążyskiej. To dzikie, kamieniste otoczenie, gdzie cisza przerywana jest tylko wiatrem i szumem odległych potoków.

Po północnej stronie stok jest początkowo łatwy do przejścia, ale po kilkudziesięciu metrach urywa się kilkunastometrowym progiem wymagającym już wspinaczki (VI- w skali UIAA). Niżej rozciąga się głęboka depresja Juhaskiej Przehyby, która w obrębie Dolnego Zachodu jest ledwie zauważalna, a dalej zmienia kierunek i staje się bardzo stroma, kończąc się 30-metrowym progiem nad kociołkiem pod Jaskinią Juhaską.

Jak dotrzeć na punkt widokowy

• Dostęp możliwy jedynie drogami wspinaczkowymi od kociołka pod Jaskinią Juhaską - trudność miejscami IV, V lub VI- UIAA, dla doświadczonych wspinaczy

Praktyczne informacje

• Brak letniego przejścia górnej części drogi - dostępna głównie zimą
• Pierwsze przejście dolnej części: W. Cywiński i W. Mateja, 1989 r.
• Pierwsze przejście zimowe: W. Cywiński i P. Konopka, 1990 r.

To miejsce dla nielicznych - jego historia wspinaczkowa liczy dopiero kilkadziesiąt lat, a górna część drogi do dziś nie ma letniego przejścia.