Wielki Giewont (1895 m n.p.m.) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych szczytów w całych Tatrach — sylwetka z charakterystycznym metalowym krzyżem na wierzchołku jest nieodłącznym elementem panoramy Zakopanego. To szczyt z charakterem: masywny, dumny i przyciągający tłumy, ale nagradzający każdego, kto pokona jego łańcuchowy finisz niezapomnianymi widokami.
Ze szczytu rozciąga się zapierający dech w piersiach widok na Zakopane leżące ponad 1100 m niżej — szczególnie efektowny o świcie i o zmierzchu, gdy miasto migocze światłami. Na południu widać grań prowadzącą przez Kondracką Przełęcz ku Czerwonym Wierchom, a wokół — rozległy świat Tatr Zachodnich. Zimą, gdy szczyt okrywa śnieg i szron, panorama nabiera zupełnie innego, surowszego wymiaru.
Jak dotrzeć na szczyt- Kuźnice — szlak niebieski przez Kalatówki, Dolinę Kondratową i Kondracką Przełęcz; czas wejścia ok. 2 h 55 min, zejście ok. 2 h 15 min; umiarkowany
- Dolina Strążyska — szlak czerwony przez Polanę Strążyską i Przełęcz w Grzybowcu na Wyżnią Kondracką Przełęcz, następnie szlakiem niebieskim; czas wejścia ok. 3 h 15 min; umiarkowany
- Gronik — szlak żółty przez Dolinę Małej Łąki na Kondracką Przełęcz, następnie szlakiem niebieskim; czas wejścia ok. 3 h 15 min; umiarkowany
Praktyczne informacje- Końcowy odcinek podejścia ubezpieczony jest łańcuchami i obowiązuje ruch jednostronny — w górę prawą stroną (patrząc od dołu), w dół lewą.
- W sezonie letnim przy dobrej pogodzie na łańcuchowym odcinku tworzą się bardzo długie kolejki — warto wychodzić wczesnym rankiem.
- Północne ściany Giewontu są niedostępne turystycznie; wspinaczka na nich jest aktualnie zakazana przez TPN.
- Żleb Kirkora opadający spod Giewonckiej Przełęczy na północ nie jest szlakiem turystycznym — zejście tamtędy jest niebezpieczne i było przyczyną wielu wypadków śmiertelnych.
- Giewont jest rekordzistą pod względem liczby śmiertelnych wypadków w Tatrach (ponad 50 ofiar według danych z 2003 r.), głównie w wyniku uderzeń pioruna i upadków.
Na wierzchołku stoi metalowy krzyż — po raz pierwszy zamontowany w 1901 roku, stał się od tamtej pory symbolem całego Zakopanego i jednym z najbardziej rozpoznawalnych znaków w polskich górach.