Zmarzły Staw pod Polskim Grzebieniem to jedno z najbardziej surowych i dzikich jezior tatrzańskich — leżące na wysokości 2047 m n.p.m., otoczone piarżyskami i posępnymi ścianami skalnymi, sprawia wrażenie miejsca niemal odciętego od świata. Już sama nazwa mówi wiele: kra potrafi utrzymywać się na stawie przez całe lato, a temperatura wody w sierpniu ledwo przekracza 1,7°C.

Staw wypełnia skalną misę polodowcowego kotła zwanego Kotłem pod Polskim Grzebieniem — wspólnym górnym piętrem Doliny Świstowej i Doliny Litworowej. Ze wszystkich stron otaczają go stożki piargowe, a ponad taflą wody górują Dzika Turnia, Mała Wysoka i Wielicki Szczyt. Krajobraz jest tu prawdziwie wysokogórski i bezkompromisowy — zimą i wiosną śnieg zalega miesiącami, latem skały i woda tworzą surową, hipnotyzującą scenerię. Staw jest bezodpływowy, a jego wody są mało przezroczyste ze względu na osady śniegowe — przezroczystość sięga zaledwie ok. 9,5 m. Powierzchnia akwenu wynosi 1,11 ha, a głębokość dochodzi do ok. 12,5 m.

• Łysa Polana (parking przy granicy słowacko-polskiej) — niebieski szlak przez Dolinę Białej Wody i Dolinę Litworową, obok stawu do rozdroża pod Polskim Grzebieniem: ok. 4 godz. 55 min w górę, trudność: umiarkowana do wymagającej
• Z rozdroża pod Polskim Grzebieniem można kontynuować na Rohatkę (45 min), a stamtąd zejść do Schroniska Zbójnickiego w Dolinie Staroleśnej (55 min)

• Staw leży w słowackiej części Tatr Wysokich — obowiązują zasady słowackiego parku narodowego TANAP
• Obszar Kotła pod Polskim Grzebieniem jest bezodpływowy — naniesiony na niektórych mapach potok spływający do Litworowego Stawu w rzeczywistości nie istnieje

Staw pojawia się w źródłach pisanych już od 1772 roku, kiedy wzmiankował go Andreas Jonas Czirbes. Zainspirował też Franciszka Nowickiego do napisania sonetu 'Zmarzły Staw pod Garłuchem' — najlepszy dowód, że to miejsce od zawsze robiło na ludziach niezatarte wrażenie.