Żleb Szczerby to potężna rysa opadająca z północnych ścian Giewontu, jednego z najbardziej rozpoznawalnych szczytów Tatr Zachodnich. To miejsce, które robi wrażenie już na pierwszy rzut oka - biały, wyżłobiony w wapieniach i dolomitach korytarz, widoczny nawet z daleka dzięki charakterystycznemu połyskowi skał szlifowanych przez kamienie i lawiny.
Żleb opada spod przełęczy Szczerba, oddzielającej Wielki Giewont od Długiego Giewontu, aż do Małej Dolinki w górnej części Doliny Strążyskiej. Jego dolna partia lśni bielą wapiennych płyt zwanych Blachami - progu skalnego o wysokości około 60 metrów, na którym śnieg lawinowy potrafi zalegać przez całe lato. Powyżej płyt teren staje się bardzo stromy, trawiasty i mocno eksponowany, co czyni go niebezpiecznym nawet dla doświadczonych taterników. Wyższe partie żlebu są nieco łagodniejsze, choć na samej górze czeka niemal pionowa, skalna studnia. To surowe, dzikie miejsce, które zachwyca swoją siłą i groźnym pięknem, ale absolutnie nie jest przeznaczone dla przypadkowych turystów.
Jak dotrzeć
Praktyczne informacje
To miejsce pokazuje drugie, znacznie surowsze oblicze Giewontu - z dala od tłumów turystów zdobywających jego szczyt, ukryte w cieniu skalnych ścian.