Zielone Korycisko to dzikie, mało znane zakątek Tatr Zachodnich, ukryte w bocznym odgałęzieniu Starych Szałasisk. To miejsce dla tych, którzy cenią surowy, niedostępny turystycznie krajobraz górski bardziej niż tłumy na szlakach.

Wcięte jest w północne stoki Uhrocia Kasprowego, pomiędzy Bałdą a niewielką grzędą odchodzącą od Małego Uhrocia Kasprowego. Dołem przypomina wąski parów o stromych, urwistych brzegach, a górą rozszerza się, tworząc niewielki kocioł polodowcowy porośnięty kosodrzewiną i trawami. Niżej zbocza pokrywa górnoreglowy las, wyżej ustępujący miejsca kosodrzewinowo-trawiastym połaciom. Na zachodnich zboczach wznoszą się charakterystyczne skałki zwane Zielonymi Turniami. Dnem koryta płynie niewielki, niemal stały potok - jeden ze źródłowych cieków Kasprowego Potoku. To miejsce o surowym, pierwotnym charakterze, gdzie cisza i dzikość Tatr odczuwalne są najmocniej.

• Obszar znajduje się w strefie ochrony ścisłej i jest niedostępny turystycznie - brak wyznaczonych szlaków prowadzących bezpośrednio do Zielonego Koryciska

• Obszar ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego
• Niedostępny turystycznie - brak legalnych szlaków wejściowych
• Miejsce można podziwiać jedynie z daleka, z sąsiednich szlaków w rejonie Kasprowego Wierchu

Zielone Korycisko pozostaje jednym z tych zakątków Tatr, które turysta może poznać jedynie z opowieści i map - surowa, niedostępna przyroda chroniona jest tu w niemal nienaruszonym stanie.