Świstówka Roztocka to jedna z tych tatrzańskich dolin, które potrafią zaskoczyć nawet doświadczonego turystę. Zawieszona na wysokości około 1700–1750 m n.p.m., ta niewielka, bo licząca zaledwie pół kilometra dolinka kryje w sobie surowy, dziki urok i zapiera dech widokami na masyw Wołoszyna oraz wiszącą Dolinkę Buczynową.
Dwustopniowa dolina wyżłobiona przez lodowiec jest kamienista i piarżysta, miejscami pokryta murawą. Latem panuje tu spokój przerywany jedynie piskiem świstaków — to od nich pochodzi nazwa tego miejsca. Jesienią dolinka nabiera złoto-rudych barw, a wczesną wiosną zbocza długo trzymają płaty zlodzonego śniegu. Dolina opada ku Dolinie Roztoki urwistą ścianą o wysokości około 200 m, uznawaną przez dawnych badaczy za 'najbardziej spadzistą w całych Tatrach'.
Jak dotrzećCiekawostka: jako pierwszy zimą dotarł tu Klemens Bachleda z trzema turystami i trzema góralami w lutym 1895 roku — dziś dolinka jest dostępna wyłącznie w sezonie letnim, co tylko dodaje jej wyjątkowego charakteru.
Źródło: Wikipedia (licencja CC BY-SA 4.0)