Skośny Żleb to dziki, mało znany zakątek Tatr Zachodnich, ukryty w północnych stokach Długiego Giewontu. To miejsce dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż utarte szlaki - surowego terenu, ciszy i śladów dawnych taternickich wypraw.

Żleb stanowi górne przedłużenie Doliny Suchej, wspinając się w kierunku południowo-wschodnim pod ścianę Turni nad Białem i Wyżnie Wrótka. Z prawej strony obramowuje go lesisty Suchy Grzbiet, oddzielający go od Potarganego Żlebu, z lewej - stoki Turni nad Białem, skąd schodzą dwa trawiaste zachody: węższy Górny Zachód oraz szerszy, miejscami ponad stumetrowy Dolny Zachód, gdzie do lat 30. XX wieku wypasano owce. Górna część żlebu jest trawiasta, a oba rozgałęziające się koryta tworzą charakterystyczne lejkowate rozszerzenie. Zimą zbiegają tędy lawiny, co nadaje temu miejscu surowy, groźny charakter.

Dawniej wzdłuż Skośnego Żlebu prowadziła jedna z taternickich dróg na Długi Giewont, opisana przez Mariusza Zaruskiego w dziele Na bezdrożach tatrzańskich. Giewont - autor wspominał o ścieżce urywającej się w trawiastej równi pokrytej młakami, skąd otwierał się szeroki korytarz prowadzący na grań w pobliżu Szerokiego Karbu.

• Obszar obejmuje strefę ochrony ścisłej Regle Zakopiańskie, zamkniętą dla turystów i taterników
• Teren zagrożony lawinowo zimą

Na mapach Geoportalu żleb figuruje pod nazwą Świstówka, co przypomina o dzikim, pierwotnym charakterze tego miejsca.