Siwe Stawki to dwa urokliwe jeziorka ukryte na wschodnich stokach Ornaku, w kotlince będącej reliktem dawnego kotła lodowcowego. To jedno z tych tatrzańskich miejsc, które zachwyca ciszą, dzikością i zaskakująco ciepłą wodą — jak na Tatry!

Oba oczka wodne leżą na dnie Siwej Kotlinki, na wysokości ok. 1716–1718 m n.p.m. Wyżni Siwy Stawek (południowo-zachodni) ma powierzchnię 0,037 ha i głębokość zaledwie 1 m, a Niżni Siwy Stawek (północno-wschodni) jest nieco większy — 0,046 ha i głębokość 1,8 m. Łączy je uroczysty strumyczek długości ok. 30 m. Ponieważ stawki nie mają ani dopływu, ani odpływu, a leżą na dobrze nasłonecznionym, otwartym stoku, woda nagrzewa się bardziej niż w innych tatrzańskich jeziorach. Ich poziom zmienia się wyraźnie wraz z opadami — po deszczowych tygodniach wyglądają zupełnie inaczej niż w czasie suszy. Krajobraz wokół zachował charakter dawnej hali górskiej, choć pojawiające się kępy kosodrzewiny powoli wkraczają na teren stawków — za kilkadziesiąt lat mogą stać się niewidoczne wśród kosówki.

• Siwe Stawki leżą w strefie ochrony ścisłej Doliny Pyszniańskiej — żaden znakowany szlak turystyczny nie prowadzi bezpośrednio do stawków. Są jednak doskonale widoczne z okolicznych szlaków przebiegających przez Siwą Przełęcz, Siwe Turnie i Liliowe Turnie.

• Cały obszar Doliny Pyszniańskiej objęty jest ochroną ścisłą — wstęp poza wyznaczone szlaki jest niedozwolony.
• Stawki najlepiej podziwiać z góry, ze szlaków prowadzących przez Siwą Przełęcz i Siwe Turnie.
• Poziom wody jest bardzo zmienny — najpiękniej prezentują się po wilgotnych miesiącach wiosennych i letnich.

Pierwsze pomiary stawków wykonał Jerzy Młodziejowski w 1932 roku, a dwa lata później powtórzył je Wojskowy Instytut Geodezyjny — to jeden z najdokładniej skatalogowanych mikroobiektów w całych Tatrach.