Jaskinia Miętusia to jedno z największych podziemnych cudów Tatr — czwarta najdłuższa jaskinia w Polsce i absolutny rekordzista pod względem rozciągłości poziomej, sięgającej około 1150 metrów. Blisko 11 kilometrów zbadanych korytarzy, podziemne jeziora, kaskady, syfony i imponujące kominy czekają na tych, którzy odważą się wejść pod ziemię.

Jaskinia położona jest w Dolinie Miętusiej w Tatrach Zachodnich, a jej jedyny otwór wejściowy kryje się u podnóża Dziurawego, między Wielką a Małą Świstówką, na wysokości 1273 m n.p.m. Niepozorny otwór o wymiarach zaledwie 0,6 × 0,8 metra nie zdradza, co kryje się za nim — rozległy labirynt sal, korytarzy i studni o deniwelacji aż 305 metrów. Wnętrze jaskini zachwyca bogatą szatą naciekową: stalaktytami, stalagmitami, polewami naciekowymi oraz rzadkimi heliktytami w okolicach Studni Kaczanosia. Podziemne jeziorka — Gotyckie i Szmaragdowe — mienią się w blasku latarek wyjątkowymi kolorami.

• Zakopane / Dolina Kościeliska — szlak przez Dolinę Miętusią do otworu jaskini przy Wielkich Świstówkach, ok. 1273 m n.p.m.; czas dojścia od parkingu przy wlocie doliny: ok. 1,5–2 h; trudność umiarkowana.

• Jaskinia Miętusia jest jaskinią nieudostępnioną turystycznie — wejście możliwe wyłącznie z uprawnionym przewodnikiem lub w ramach zorganizowanej wyprawy speleologicznej.
• Część korytarzy wymaga sprzętu wspinaczkowego i nurkowego — głębokość największej studni sięga 60 m, a najgłębszy punkt jaskini to −244 m.
• Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązują przepisy parkowe.
• W jaskini zamieszkują nietoperze, co może wpływać na dostępność niektórych partii w sezonie zimowym.

Ciekawostka historyczna: jaskinię odkrył Władysław Gorycki w 1936 roku, a jej eksploracja trwa do dziś — barwienie wody z 1986 roku wykazało połączenie podziemnych syfonów z Lodowym Źródłem, co świadczy o rozległości ukrytego systemu wodnego.