Jaskinia Magurska to jedna z bardziej znanych jaskiń Tatr Zachodnich, słynąca z odkrytych tu kości niedźwiedzia jaskiniowego, lwa jaskiniowego i hieny jaskiniowej. Jej obszerny otwór wejściowy przyciągał turystów już w XIX wieku, a dziś to miejsce z bogatą historią eksploracji i wciąż niepoznanymi do końca zakamarkami.

Jaskinia liczy 1285 metrów długości i 59 metrów deniwelacji. Ma dwa otwory wejściowe, zabezpieczone kratami, położone w żlebie opadającym z Jaworzyńskiej Przełęczy do Żlebu pod Czerwienicą. Wnętrze skrywa okazałe komory, jak Wielka Komora o wymiarach 60×30 metrów, oraz mniejsze zakamarki - Salkę Okrągłą, Trójkątną Komorę czy Salkę na Rozdzielu. Mimo dawnych zniszczeń wciąż można podziwiać stalaktyty i polewy naciekowe, a w głębi jaskini często pada podziemny deszcz. To środowisko upodobały sobie nietoperze i prawdopodobnie kuny.

Jaskinia znajduje się w zachodnich zboczach doliny Jaworzynki, na wysokości około 1460-1475 m n.p.m.

• Dolina Jaworzynki - dojście szlakiem w rejonie Jaworzyńskiej Przełęczy, teren wymagający dobrej orientacji, podejście umiarkowanie trudne

• Oba otwory wejściowe zamknięte są kratami - zwiedzanie wnętrza jaskini nie jest swobodnie dostępne
• Partie za Stalaktytowym Korytarzem są niedostępne od 1950 roku po osunięciu się ścian wykopu w syfonie

To właśnie tutaj w 1907 roku Mariusz Zaruski prowadził swoją eksplorację, a lata 1948-1950 przyniosły odkrycie znanych dziś partii jaskini - choć jej najgłębsze tajemnice wciąż pozostają zamknięte za zawaliskiem.