Jaferowy Żleb to dziki, boczny żleb Doliny Tomanowej w Tatrach Zachodnich - miejsce dla tych, którzy cenią surowe, niedostępne partie gór z dala od tłumów. To nie jest szlak turystyczny, a fragment ścisłej ochrony przyrody, który warto poznać choćby z opowieści lub z dala, podziwiając jego charakterystyczny kształt wcinający się w zbocza.

Żleb ma długość około 780 metrów i opada w kierunku północnym spod rozwidlenia Skrajnego Smreczyńskiego Grzbietu i Jaferowego Grzbietu, który oddziela dolną część Doliny Pyszniańskiej od Doliny Tomanowej. To teren dziki i niebezpieczny - regularnie schodzą tędy potężne lawiny, a w 2005 roku jedna z nich wyrwała z korzeniami kilkaset świerków, zmieniając krajobraz żlebu na długie lata. Dnem spływa potok, który w górnej części okresowo zanika, a na Wyżniej Smreczyńskiej Polanie całkowicie traci wodę, wsiąkając w wapienne podłoże typowe dla Tatr Zachodnich.

Dawniej teren ten był użytkowany pasterski, należał do Hali Smreczyny, gdzie wypasano owce i bydło. Dziś jednak ta historia pasterska ustąpiła miejsca ochronie przyrody - żleb leży w obszarze ochrony ścisłej 'Pyszna, Tomanowa, Pisana' i jest niedostępny dla turystów.

• Wylot żlebu znajduje się na południowym krańcu Wyżniej Smreczyńskiej Polany, na wysokości ok. 1200 m n.p.m. - okolicę tę można zobaczyć z pobliskich szlaków Doliny Tomanowej, jednak sam żleb pozostaje poza szlakami turystycznymi

• Obszar objęty ścisłą ochroną przyrody - wejście do samego żlebu jest zabronione
• Teren lawiniasty - w zimie i wiosną skrajnie niebezpieczny
• Występuje tu rzadka mietlica alpejska, w Polsce spotykana wyłącznie w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach

To właśnie ta rzadka roślinność oraz dzikie, lawiniste zbocza sprawiają, że Jaferowy Żleb, mimo iż niedostępny dla turystów, pozostaje fascynującym elementem przyrodniczego dziedzictwa Tatr Zachodnich.