Dolina Kondratowa to jedno z tych miejsc w Tatrach Zachodnich, które potrafi zaskoczyć nawet doświadczonego wędrowca. Sucha, cicha, z płaskim dnem i otoczeniem potężnych stoków Giewontu — ma w sobie coś wyjątkowego. To idealna brama na jedne z najpopularniejszych tatrzańskich szczytów.

Dolina jest niezwykła geologicznie — zbudowana głównie ze skał wapiennych, w których rozwinęły się zjawiska krasowe. Właśnie dlatego jest sucha: woda znika pod ziemię i wypływa dopiero dalej jako Wywierzysko Bystrej. Dno doliny jest zaskakująco płaskie — w przeszłości wypełniał je staw powstały za sprawą moreny polodowcowej. W środku rozciąga się trawiasta Polana Kondratowa z klimatycznym schroniskiem PTTK na Hali Kondratowej (1333 m n.p.m.). Na południowo-wschodnich zboczach można zobaczyć ogromne głazy, które oderwały się od ścian Giewontu — jeden z nich, ważący około 30 ton, w 1953 roku uderzył w ścianę schroniska. Wiosną i latem dolina zachwyca florą — rosną tu rzadkie w Karpatach rośliny, takie jak podejźrzon rutolistny i złoć mała.

• Kuźnice (Zakopane) — szlak niebieski, ok. 1 h 20 min w górę, ok. 1 h w dół — łatwy/umiarkowany
• Ze schroniska na Wielki Giewont — szlak niebieski, ok. 1 h 45 min w górę, ok. 1 h 15 min w dół — wymagający
• Ze schroniska na Przełęcz pod Kopą Kondracką — szlak zielony, ok. 1 h 20 min w górę, ok. 1 h w dół — umiarkowany

• Dolina leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje opłata za wstęp.
• Przy schronisku działa dyżurka TOPR.
• Szlak na Giewont jest bardzo oblegany latem — warto ruszać wcześnie rano.

W przeszłości dolina była wypasana i nosiła nazwę Hali Kondratowej — dziś pasterskie tradycje zastąpił ruch turystyczny, a schronisko na polanie to jeden z najprzyjemniejszych punktów odpoczynku w całych Tatrach Zachodnich.