Dolina Kołowa to jedno z tych miejsc w Tatrach Słowackich, które kryją się przed tłumami i zachowują swój pierwotny, dziki charakter. Ukryta odnoga Doliny Zadnich Koperszadów, licząca około 2,5 km długości, zachwyca gęstymi lasami, rozległymi płatami kosodrzewiny i spokojnym Kołowym Stawem — największym jeziorem w całej Dolinie Jaworowej.

Dolina ma wyraźnie dwudzielny charakter. W dolnej części panuje gęsty las, który wyżej ustępuje miejsca kosodrzewinie. Na wysokości 1565 m n.p.m. rozpościera się tafla Kołowego Stawu o powierzchni około 1,7 ha — to od niego właśnie wzięła nazwę cała dolina. Górna część jest podzielona krótką Kołową Granią na dwie kotlinki: Bździochowe Korycisko i Bździochową Kotlinę. Panorama otaczających grań, od Jagnięcego Szczytu po Kołowy Szczyt, tworzy imponującą scenerię szczególnie efektowną wczesnym latem i jesienią, gdy roślinność mieni się kolorami.

• Szlak przez Zadnie Koperszady w kierunku Przełęczy pod Kopą (Kopské sedlo) — dolina jest widoczna z tego szlaku, co pozwala podziwiać jej krajobraz bez wchodzenia do środka.

• Dolina Kołowa jest niedostępna dla turystów — znaczna jej część objęta jest ochroną ścisłą na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego po stronie słowackiej.
• W dolinie znajduje się około 30 jaskiń, jednak są one niedostępne dla zwiedzających.

Dolina była eksploatowana od XVI wieku — mieszkańcy okolicznych wsi wypasali tu bydło, a kopalnie miedzi i srebra działały aż do połowy XIX wieku. W 1751 roku odwiedziła ją cesarska komisja badająca Tatry z udziałem Jakoba Bucholtza. To kawałek tatrzańskiej historii ukryty za linią lasu.