Dolina Białej Wody to najdłuższa dolina w całych Tatrach — rozciąga się na ponad 10 km i uchodzi za jedyną dolinę tatrzańską o prawdziwie alpejskim charakterze. Wielu znawców Tatr uważa ją za najpiękniejszą ze wszystkich tatrzańskich dolin. Jeśli szukasz miejsca, gdzie poczujesz majestat gór bez tłumów, to właśnie tutaj.

Dolina zachwyca różnorodnością — od spokojnych, zalesionych partii przy Łysej Polanie, przez rozległe polany, aż po dzikie, skaliste odnogi z jeziorkami górskimi. Boczne doliny, takie jak Dolina Kaczą, Ciężka czy Świstowa, nadają jej alpejski rozmach i dramatyczną głębię. Zimą otulona śniegiem sprawia wrażenie zupełnie odizolowanej od świata, latem zaś zielone hale i szum Białej Wody tworzą idealną scenerię do długich wędrówek.

• Łysa Polana (parking przy granicy) — szlak niebieski wzdłuż prawego brzegu Białej Wody, ok. 2 godz. do polany Bielovodská (Hala Bielovodska), łatwy
• Szlak prowadzi dalej przez Rozpadliny, Litvorový žľab, Rovienky i Dolinę Świstową aż do Zamrzniętego Kotła, skąd można kontynuować szlakiem niebieskim do schroniska Zbójnickiego lub zielonym przez Grań Polską do Doliny Wielickiej i Domu Śląskiego — wymagający

• Dolina leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaku
• Z Łysej Polany do leśniczówki prowadzi bezbarierowa ścieżka o długości 4 km z nawierzchnią żwirową — dostępna dla osób na wózkach inwalidzkich (zalecany towarzysz)
• Boczne doliny po wschodniej stronie (Spismichalova, Litvorový žľab, Rozpadliny) są zamknięte dla turystów

Ciekawostka godna uwagi: w epoce lodowcowej przez całą dolinę ciągnął się lodowiec o długości aż 14 km i grubości ponad 300 m. Dziś po dawnej potędze lodu przypominają nam tylko gładkie granitowe otoczaki w korycie Białej Wody, od których dolina wzięła swoją nazwę.