Upłazkowa Baszta (ok. 1515 m) to skalista turnia w prawych zboczach Doliny Kościeliskiej, w Tatrach Zachodnich – miejsce dla tych, którzy szukają dzikszego, mniej uczęszczanego zakątka tatrzańskiego krajobrazu. To cel dla wspinaczy i miłośników taternickich wędrówek poza głównymi szlakami, a nie typowy punkt widokowy dla przeciętnego turysty.

Turnia znajduje się w grani opadającej z Upłazkowej Turni do Przełęczy za Saturnem, tuż powyżej niej. Od sąsiedniego Upłazkowego Kopiniaka oddziela ją Przełączka za Upłazkową Basztą oraz Upłazkowe Wrótka, a pomiędzy nimi stoi niewielki, bezimienny ząb skalny. Południowo-zachodnia ściana, opadająca w stronę Wąwozu Kraków, jest skalista i liczy około 100 metrów wysokości – w jej górnej części kryje się duże, kominowate zacięcie prowadzące do siodełka między dwoma wierzchołkami turni. Ściana północna, opadająca do Żlebu nad Pisaną, ma podobną wysokość, ale jest bardziej trawiasta. To surowy, skalisty teren, gdzie o każdej porze roku panuje cisza i klimat prawdziwej tatrzańskiej głuszy.

• Najłatwiejsza droga (0+) prowadzi górną częścią wąskiego, stromego żlebku opadającego z siodełka między wierzchołkami turni – trasa wymaga doświadczenia i orientacji w terenie skalnym, nieznakowana.

• W ścianach Upłazkowej Baszty wytyczono kilka dróg wspinaczkowych o trudności do VII- w skali tatrzańskiej.
• Teren nie jest oznakowanym szlakiem turystycznym – dojście wymaga umiejętności taternickich.

Upłazkowa Baszta to jeden z tych tatrzańskich zakątków, które kryją się w cieniu bardziej znanych szczytów, a jednak oferują wspinaczom prawdziwe wyzwanie i niepowtarzalny klimat dzikiej doliny.