Studenec (pol. Studzieniec, niem. Kaltenberg) – wzniesienie (736 m n.p.m.) w masywie Gór Łużyckich w paśmie Sudetów Zachodnich, w Czechach. Góra położona jest w północnych Czechach, na obszarze chronionego krajobrazu Gór Łużyckich czes. CHKO Lužicke hory, w południowo-zachodniej części Gór Łużyckich około 4 km na północny wschód od miasta Česká Kamenice, między miejscowościami Studený na północnym zachodzie a Líska na południowym wschodzie. Według czeskiego podziału wzniesienie należy do Krkonošsko-jesenická subprovincie. Charakterystyczne wzniesienie pochodzenia wulkanicznego, o wyrazistym stożkowym kształcie i stromych zboczach z płaską powierzchnią szczytową. Wzniesienie jest najwyższe w zachodniej części Gór Łużyckich i dominuje w tej części gór. Góra zbudowana jest ze skał metamorficznych, a rdzeń góry stanowi trzon bazaltowy. Południową i południowo-wschodnią część zboczy, pokrywają w górnej części rozległe połacie rumoszu skalnego. Mniejsze wysepki gruzowisk kamiennych znajdują się również na zachodnim zboczu. Wzniesienie znane jest ze źródeł o niezwykle chłodnych wodach. Ze źródeł położonych na północno-wschodnim zboczu wypływa Stydený potok. Szczyt porośnięty jest starym lasem bukowym o prawie puszczowym charakterze, zbocza porośnięte są lasem mieszanym z przewagą buka. Kamieniste podłoże góry w XIX wieku porastał okazały las z dużymi rozłożystymi drzewami przeważnie jodłami, których największe okazy przekraczały 50 m wysokości. Najokazalsza jodła według opisu z roku 1856, miała 380 lat, 56 m wysokości i ponad 2,5 m w obwodzie. Pozostałości pralasu porastającego górę, chronione były na północnej części góry od 1906 roku, a w 1965 r. na całej powierzchni góry utworzono rezerwat przyrody Studenny vrch, w którym chronione są okazy roślinne oraz pierwotny liściasty las mieszany, charakterystyczny dla Gór Łużyckich. Rumowiska skalne na zboczach stanowią dobry punkt widokowy.