Luž (793 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Gór Łużyckich — wyrazista, bazaltowa kopuła sterczącą dokładnie na granicy czesko-niemieckiej. To miejsce, gdzie jednym krokiem możesz przestąpić z Czech do Saksonii, a widok z wierzchołka wynagradza każdy wysiłek z nawiązką.

Szczyt ma wyraźny alpejski charakter jak na swą stosunkowo niewielką wysokość. Wierzchołkowe partie porastają pierwotne lasy objęte ochroną rezerwatową po obu stronach granicy. Jesienią buki i klony barwią zbocza na złoto i czerwień, zimą szczyt bywa owiany wiatrem i okryty śniegiem — widoki są wtedy bajkowe. Latem z platformy widokowej rozciąga się panorama od Rudaw i Śnieżnika Dekczyńskiego, przez Czeskie Średniogórze, Ralsko i Bezděz, aż po Jesioniki i szczyty Karkonoszy. Na północy widać miasta i wzgórza Górnych Łużyc. To jeden z najrozleglejszych widoków w całym regionie.

• Horní Světlá (parking przy Chacie Pod Luží, ok. 1 km od szczytu) — szlak czerwony, ok. 30–40 min, łatwy
• Od strony niemieckiej — Waltersdorf (Saksonia), szlak od północy oznaczony kolorem niebieskim (strona niemiecka), tzw. Lužická cesta

• Szczyt leży dokładnie na granicy państwowej — po stronie czeskiej i po stronie saskiej obowiązują przepisy obu krajów
• Na wierzchołku po stronie niemieckiej znajduje się ogólnodostępna wieża widokowa z retransmiterem, otwarta w 2020 r.
• Po stronie czeskiej zachowały się ruiny starej spalonej schronisko-gospody (1946), zaadaptowane jako taras widokowy
• Na szczycie prowadzona jest książka wpisów turystycznych — co roku odnotowuje ok. 10 000 odwiedzających
• Noclegi i wyżywienie dostępne w Chacie Pod Luží oraz Lužická bouda w miejscowości Horní Světlá–Myslivny, ok. 1 km od szczytu

Ciekawostka historyczna: gospoda na Lužu była niegdyś podzielona granicą na część austriacką i niemiecką — stały tu dwie osobne skrzynki pocztowe, a goście musieli pilnować, do której wrzucają kartkę!