Starobociańska Przełęcz (1 965 m n.p.m.) to jedno z tych miejsc w Tatrach Zachodnich, które nagradza wędrowca rozległą, otwartą panoramą bez konieczności zdobywania stromego szczytu. Szerokie, trawiaste siodło na granicy polsko-słowackiej ma w sobie coś magicznego — otwiera się tu widok na dwa światy jednocześnie.

Z przełęczy rozciąga się piękny widok na słowacką Dolinę Račkovą, masyw Kečki oraz polską stronę Tatr. Teren jest hôľnaty — czyli szeroki i otwarty, pozbawiony lasu, co sprawia, że panorama jest wyjątkowo nieprzesłonięta. Wiosną hale pokrywają się świeżą zielenią, latem kwitną górskie rośliny, a jesienią całość złoci się i rumieni w spektakularny sposób. Zimą przełęcz bywa trudno dostępna ze względu na zalegający śnieg i ryzyko lawin — zdecydowanie polecamy odwiedziny od późnej wiosny do jesieni. Tuż pod przełęczą, w lodowcowym kotle po słowackiej stronie, leżą Račkové plesa (1 717 m n.p.m.) — malownicze jeziorka, które przy odpowiednim poziomie wody zlewają się w jedno.

• Z Hrubého vrchu — szlak czerwony, ok. 45 minut, łatwy
• Ze szczytu Klin (2 172 m n.p.m.) — szlak czerwony, ok. 35 minut, umiarkowany
• Z doliny Račkovej (wejście od doliny) — szlak żółty, ok. 4 godz. 5 min, wymagający

• Przełęcz leży na granicy państwowej — pamiętaj o dokumentach przy przekraczaniu granicy na szlaku.
• Brak schroniska bezpośrednio na przełęczy — zabierz wystarczający prowiant i wodę.
• Najlepszy czas na zdjęcia: poranek przy dobrej widoczności, gdy mgły jeszcze wypełniają doliny.

Račkové plesa pod przełęczą to cenne przyrodniczo jeziorka polodowcowe — jeden z powodów, dla których ten zakątek Tatr Zachodnich warto odwiedzić nie tylko dla widoków, ale i dla unikalnego krajobrazu rzeźby glacjalnej.