Kończysty Wierch (2002 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów w Tatrach Zachodnich, które nagradzają wędrowca panoramą wartą każdego kroku. Leżący w głównej grani Tatr, na granicy polsko-słowackiej, oferuje widoki w obie strony — na polskie doliny i słowackie zbocza — a jego kopulasty, trawiasty wierzchołek zaprasza do chwili odpoczynku po wysiłku.

Szczyt zbudowany jest z granodiorytów rohackich, a jego zaokrąglony wierzchołek porośnięty jest niską murawą z sitem skuciną — latem przyjemnie miękką pod stopami. Na północnym wschodzie kryje się malowniczy kocioł lodowcowy zwany Dudową Kotliną z kilkoma niewielkimi stawkami. Wiosną, gdy śniegi topnieją, a w powietrzu czuć świeżość, szlak główną granią jest wyjątkowo piękny. Jesienią złoto i czerwień hal tworzą niezapomniane tło dla rozległych panoram po obu stronach granicy.

• Z Wołowca — czerwony szlak główną granią przez Łopatę i Jarząbczy Wierch na Kończysty Wierch, czas przejścia ok. 2:15 h, szlak umiarkowanie trudny.
• Z Kończystego Wierchu dalej na Starorobociański Wierch i przełęcz Liliowy Karb — ok. 1:15 h, umiarkowany.
• Ze strony słowackiej — żółty szlak odchodzący kilkadziesiąt metrów na wschód od wierzchołka, biegnący Doliną Zadnią Raczkową przez Polanę pod Klinem do Doliny Wąskiej, czas zejścia ok. 3:15 h, wejścia ok. 4:20 h.

• Szczyt leży dokładnie na granicy polsko-słowackiej — szlak żółty prowadzi na stronę słowacką, gdzie obowiązują słowackie przepisy o ruchu turystycznym w Tatrach.
• Nie mylić z Kończystą w Tatrach Wysokich — słowacka nazwa obu szczytów brzmi identycznie: Končistá.
• Grań między Kończystym Wierchem a Starorobociańskim Wierchem posiada charakterystyczny podłużny rów grzbietowy — warto go wypatrzyć podczas przejścia.

Nazwa szczytu pojawia się już na mapach z 1796 roku w formie 'Koncisti' — to jeden z dowodów na to, że ludzie doceniali ten grzbiet od ponad dwóch stuleci.