Przełęcz Łupkowska to jedno z tych miejsc, gdzie historia dosłownie wychodzi spod ziemi. Leżąca na wysokości 640 m n.p.m., wyznacza symboliczną granicę między Beskidem Niskim a Bieszczadami, a zarazem między Karpatami Zachodnimi i Wschodnimi — i to właśnie tu biegnie główny europejski dział wodny. Dla wędrowca oznacza to jedno: stoisz na prawdziwym kręgosłupie kontynentu.

Krajobraz przełęczy jest spokojny i kameralny — łagodne, zalesione grzbiety po obu stronach granicy tworzą zielony korytarz, który latem zachwyca ciszą i gęstwią bukowych lasów, a jesienią płonie barwami złota i czerwieni. Zimą, gdy okoliczne szczyty przykryje śnieg, przełęcz nabiera surowości typowej dla wschodnich Karpat. Widoki z samej przełęczy nie są rozległe, ale atmosfera miejsca — pograniczne znaki, tory kolejowe wnikające w zbocze, stary tunel — sprawia, że trudno stąd odejść bez refleksji.

• Kalnica lub Łupków (parking przy drodze) — szlak graniczny, ok. 30–40 min spaceru, łatwy
• Od strony słowackiej — miejscowość Medzilaborce, droga przez przełęcz, dojście pieszo lub samochodem

• Przełęcz jest dostępna zarówno drogą (droga krajowa po stronie polskiej łączy się z drogą słowacką), jak i koleją — tunel pod przełęczą obsługuje ruch pasażerski od 1999 r.
• Drogowe przejście graniczne jest otwarte — można swobodnie przekraczać granicę pieszo i samochodem.
• Najlepszy czas na wizytę: wrzesień–październik (kolory jesienne, brak tłumów).

Pod przełęczą kryje się tunel kolejowy o długości 416 metrów, który w czasie I i II wojny światowej był wielokrotnie wysadzany w powietrze — to jeden z najlepiej zachowanych w pamięci historycznej obiektów na karpackim pograniczu. Przełęcz zasłynęła też w świecie gier wideo: w 2017 roku pojawiła się jako mapa w grze Battlefield 1, upamiętniając walki z okresu Wielkiej Wojny.