Hyrlata (1103 m n.p.m.) to jeden z tych bieszczadzkich szczytów, które nagradzają wędrowca za każdy metr podejścia. Dwuwierzchołkowy masyw górujący nad dolinami Solinki i Roztoczki oferuje rozległą panoramę i autentyczną dziką atmosferę, z dala od tłumów.

Ze szczytu rozciąga się szeroka panorama obejmująca niemal całą zachodnią część polskich Bieszczadów. W pogodne dni widać stąd nawet Tatry. Stoki pokrywa niemal w całości buczyna, ale sam wierzchołek jest trawiasty — idealne miejsce na zasłużony odpoczynek. Na niższym, południowym wierzchołku można oglądać wychodnie piaskowców ciśniańskich, a wzdłuż zachodnich podnóży kursuje słynna Bieszczadzka Kolejka Leśna.

• Żubracze — czas podejścia ok. 2:00 h (zejście ok. 1:30 h), trudność umiarkowana
• Roztoki Górne — czas podejścia ok. 1:45 h (zejście ok. 1:30 h), trudność umiarkowana

• Cały masyw leży w granicach Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego.
• Na zboczach Hyrlatej znajdują się gawry kilku niedźwiedzi — warto zachować spokój i czujność.
• Na szczycie i w jego otoczeniu rośnie ciemiernik czerwonawy — gatunek rzadki w Polsce.

Nazwa szczytu kryje w sobie tajemnicę — jej pochodzenie pozostaje nieznane, a w dokumentach z 1534 roku widnieje jako 'Howorlath'. To historia zapisana nie w kamieniu, lecz w starych kartach i mapach, czekająca wciąż na odkrycie.