Chryszczata (998 m n.p.m.) to jeden z bardziej urokliwych szczytów Bieszczadów, skrywający w swoich lasach ślady historii sięgającej I i II wojny światowej. To miejsce, gdzie cisza buczyn miesza się z echem dawnych walk, a każdy krok na zarośniętym stoku może przynieść niespodziewane odkrycie.

Szczyt leży w paśmie Wołosania, zwanym też Wielkim Działem Etnograficznym. Krajobraz jest typowo bieszczadzki — rozległe połoniny, gęste lasy bukowe i świerkowe oraz panoramy na okoliczne grzbiety. Wiosną buczyny zielenią się intensywnie, latem szlaki toną w zieleni, a jesień maluje stoki w złoto i czerwień. Na wierzchołku stoi betonowy obelisk osnowy geodezyjnej z czasów zaborów — skromny, ale wymowny świadek historii.

• Duszatyn — szlak przez Jeziorka Duszatyńskie na Chryszczatą, następnie na Wołosań i do Cisnej (Główny Szlak Beskidzki) — czas przejścia do szczytu ok. 2–3 h, trudność umiarkowana
• SBN Rabe — ścieżka dojściowa do bazy namiotowej i na szczyt, trudność umiarkowana
• Chryszczata – Suliła – Pogary — szlak zejściowy na południe, dobry wariant powrotny

• Na północno-zachodnich stokach góry, w dolinie potoku Olchowatego, leży rezerwat przyrody 'Zwiezło' z Jeziorkami Duszatyńskimi — warto zaplanować ich zwiedzanie przy okazji wejścia na szczyt.
• Jeziorka Duszatyńskie to dwa urokliwe jeziorka osuwiskowe, rzadkość w Bieszczadach.
• Na stokach Chryszczatej do dziś można natrafić na zarośnięte okopy, pozostałości bunkrów i ślady cmentarzy wojskowych z okresu obu wojen światowych.

Nazwa szczytu wywodzi się prawdopodobnie od łemkowskiego słowa oznaczającego czworolist pospolity lub od słowa oznaczającego skrzyżowanie dróg — ta podwójna etymologia doskonale oddaje charakter miejsca, gdzie krzyżują się szlaki, historia i przyroda.