Jaworne (992 m n.p.m.) to cichy, leśny szczyt w Bieszczadach Zachodnich, który kryje w sobie tę niepowtarzalną bieszczadzką atmosferę — dzikość, spokój i oddalenie od cywilizacji. Choć wierzchołek jest całkowicie zalesiony i nie oferuje rozległych widoków, stanowi ważny punkt na trasie jednego z najsłynniejszych szlaków w Polsce.

Jaworne leży w paśmie Wysoki Dział, na południowy wschód od przełęczy Żebrak. Od strony południowo-wschodniej sąsiaduje z Wołosaniem, oddzielone od niego przełęczą na wysokości 928 m n.p.m. Wszystkie stoki są gęsto porośnięte lasem, co sprawia, że szczyt ma charakter wybitnie leśny — w lecie daje przyjemny cień, jesienią zachwyca barwami buczyn, a zimą otula się białą ciszą. Góra leży na terenie Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego, więc przyroda jest tu wyjątkowo zadbana i dzika zarazem.

• Przełęcz Żebrak — Główny Szlak Beskidzki (czerwony), kierunek na Wołosań; szczyt leży bezpośrednio na szlaku, trudność: umiarkowana

• Szczyt leży na terenie Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego — obowiązują zasady ochrony przyrody parku
• Przez wierzchołek przebiega Główny Szlak Beskidzki (GSB) na odcinku Żebrak–Wołosań

Jaworne to jeden z tych szczytów, który nagradza nie widokami, lecz samym doświadczeniem marszu przez bieszczadzką puszczę — idealny etap dla miłośników dzikiej, nieokiełznanej natury.