Przełęcz Dżogil to dzikie i malownicze siodło w masywie Jałowiczorskich Gór, ukryte w południowej części ukraińskich Karpat. Na wysokości 1160 m n.p.m. rozdziela zlewnie rzek Suczawy i Jałowiczery, oferując podróżnemu poczucie prawdziwej karpackiej głuszy.

To miejsce ma w sobie surowy urok nieodkrytych zakątków — wokół rozciągają się gęste lasy, a droga prowadząca przez przełęcz wije się wśród stromych serpentynów, które same w sobie stanowią niezłą przygodę. Latem zieleń jest tu intensywna i gęsta, jesienią zbocza płoną złotem i czerwienią buków, wiosną zaś potoki huczą ze zdwojoną siłą. Zimą przełęcz jest praktycznie niedostępna i wraca do swojego odwiecznego spokoju.

• Od strony wsi Szepit — gruntową drogą lokalną, trudność umiarkowana ze względu na liczne strome serpentyny; trasa nieposiadająca twardej nawierzchni.
• Od strony wsi Werchni Jałowec — analogiczna droga gruntowa, dojazd od południa.

• Droga przez przełęcz jest gruntowa, bez utwardzonej nawierzchni — przy mokrej pogodzie należy zachować szczególną ostrożność.
• Zimą przełęcz jest niemal nieużywana i może być nieprzejezdna.
• Najlepszy czas na wizytę to lato i wczesna jesień.

Przełęcz Dżogil leży na historycznym pograniczu zlewni dwóch rzek karpackich, co czyni ją naturalnym punktem orientacyjnym w tej mało uczęszczanej części Czernihowszczyzny — idealnym celem dla tych, którzy szukają Karpat z dala od turystycznego zgiełku.