Pniwie (zwane też Pnewe lub Pnewje) to największy i najbardziej masywny grzbiet Gór Hrynawskich w ukraińskich Karpatach — rozległy, dziki i rzadko odwiedzany przez turystów spoza regionu. Rozciąga się na długości około 33 km, a jego najwyższy punkt, góra Pohrebyna, sięga 1610 m n.p.m. Kto tu trafi, odkryje szerokie połoniny, krętą linię grzbietu i poczucie prawdziwej karpackiej dzikości.

Grzbiet biegnie z północnego zachodu na południowy wschód, między doliną Czarnego Czeremoszu a górnym biegiem Białego Czeremoszu. Południowo-zachodnie stoki są krótkie i strome, opadają gwałtownie ku Czarnemu Czeremoszowi, podczas gdy północno-wschodnie zbocza są łagodniejsze i przechodzą w sąsiednie grzbiety — Watonarki i Ozyrnyński. Wzdłuż całej linii grzbietu rozciągają się rozległe hale pasterskie — połoniny — które latem mienią się zielenią, a wczesną jesienią zmieniają się w złoto-brązowe przestrzenie z dalekim widokiem na okoliczne pasma. Na grzbiecie znajdują się najwyższe szczyty całych Gór Hrynawskich: Masny Prysłip (1581 m), Baba Ludowa (1590 m), Tarnycia (1553 m), Hajiczyna (1572 m), Pnewi (1586 m) i Hostów (1582 m).

• Punktem wyjścia mogą być wsie w dolinie Czarnego Czeremoszu (rejon Wierchowyny, obwód iwano-frankowski) — podejście stromymi południowo-zachodnimi stokami, trudność: wymagające.
• Od strony północno-wschodniej stoki są łagodniejsze — dojście od miejscowości w rejonie Wierchowyny przez sąsiednie grzbiety, trudność: umiarkowana.

• Grzbiet leży w południowej części rejonu wierchowińskiego obwodu iwano-frankowskiego — teren przygraniczny, warto sprawdzić aktualne przepisy dotyczące poruszania się w strefie przygranicznej z Rumunią.
• Brak oznakowanych szlaków turystycznych — poruszanie się wymaga mapy i doświadczenia w nawigacji terenowej.

Doliny potoków Pryluka i Moskotyna wyraźnie oddzielają Pniwie od grzbietu Pryłucznego należącego do masywu Czywczyńskiego — to naturalna granica, która sprawia, że Góry Hrynawskie są osobnym, wyjątkowo spójnym światem karpackiej przyrody.