Przełęcz Magurska leży na wysokości 949 m n.p.m. w głównej grani Spiskiej Magury i od wieków łączy dwa różne światy — kotlinę Podtatrzańską na południu z krainą Zamagurza na północy. To miejsce, przez które biegły dawne drogi kolonizacyjne, a dziś przejeżdżają samochody i wędrowcy szukający spokojnych górskich przestrzeni.

Przełęcz rozdziela dwa podmasywy Spiskiej Magury: Repisko na południowym zachodzie i Veterný vrch na północnym wschodzie. Otaczają ją szczyty Javor (942,5 m) i Spádik (1088 m). Krajobraz jest łagodny i leśny, a atmosfera — szczególnie wiosną i jesienią — przepełniona ciszą i zapachem świerkowych lasów. Zimą przełęcz bywa ośnieżona i malownicza, latem zaś stanowi przyjemny punkt odpoczynku na trasie wzdłuż grzbietu. Po zachodniej stronie bierze początek potok Ščerbová, po wschodniej — Toporský potok wpadający do Popradu.

• Od strony Spiskiej Białej (Spišská Belá) — droga II/542, dojazd samochodem bezpośrednio na przełęcz; niebieski szlak turystyczny prowadzący grzbietem w kierunku zachodnim (Bukovina, Repisko)
• Od strony Spiskiej Starej Wsi (Spišská Stará Ves) — ta sama droga II/542 od północy; niebieski szlak ze Siodła Toporeckiego (Toporецке седlo) w kierunku zachodnim wzdłuż głównego grzbietu

• Przełęcz jest dostępna samochodem przez cały rok drogą II/542
• Możliwość zaparkowania przy drodze na przełęczy
• Szlak niebieski — dobry punkt wyjścia do wędrówki grzbietowej po Spiskiej Magurze

Przez Magurską Przełęcz prowadziła jedna z dawnych dróg kolonizacyjnych, którą osadnicy przemierzali te góry setki lat temu — dziś to spokojne miejsce, gdzie historia splata się z pięknem karpackiego krajobrazu.