Špičiak (1051 m n.p.m.) to cichy, nieco zapomniany szczyt w słowackim paśmie Spišska Magura, który nagradza dociekliwych wędrowców rozległymi widokami na kilka pasm górskich jednocześnie. Leży tuż nad wioską Toporec, około 14 km na zachód od Starej Lubowni, i doskonale sprawdza się jako cel na spokojną wędrówkę z dala od tłumów.

Szczyt pokrywa rzadki, niezbyt gęsty las, który w kilku miejscach otwiera się na naprawdę imponujące panoramy. Przy dobrej widoczności można stąd dostrzec Wysokie Tatry, Tatry Bielskie, wschodnią część Niskich Tatr, Góry Lewockie, Czerchów, fragment Beskidów Orawskich oraz wiele szczytów przygranicznych po polskiej stronie. Jesienią okoliczne lasy zapalają się złotem i czerwienią, wiosną zaś wzgórza pokrywają się świeżą zielenią — każda pora roku ma tu swój niepowtarzalny charakter.

• Przełęcz Toporeckie sedlo (punkt startowy przy drodze) — niebieski szlak wiedzie hrebeňem na północ, należy odbić na boczną grań prowadzącą na Špičiak; brak oznakowania na sam wierzchołek, trasa umiarkowana.

• Na sam wierzchołek nie prowadzi żaden oznakowany szlak turystyczny — dojście wymaga samodzielnej orientacji w terenie.
• Niebieski szlak z Toporeckiego sedla przez rozwidlenie Pod Zbojníckym stolom do Vyšných Ružbách przebiega północnym grzbietem i stanowi najdogodniejszy punkt wyjścia.

Špičiak leży w zlewni rzeki Poprad — wschodnie i południowe stoki odwadnia Krížny potok, a zachodnie Toporský potok, co nadaje temu miejscu wyjątkowy, surowy klimat górskiej głuszy.