Czerwona Ławka to jedna z najbardziej widowiskowych i wymagających przełęczy słowackich Tatr Wysokich — miejsce, gdzie ekspozycja zapiera dech w piersiach, a długie łańcuchy pomagają pokonać pionowe skalne progi. To kultowy punkt na trasie łączącej dwie tatrzańskie doliny, określany przez znawców mianem 'słowackiego Zawratu'.

Przełęcz leży na wysokości 2309 m n.p.m. i składa się z dwóch siodeł rozdzielonych turniczką zwaną Małą Spągą. Ze szczytu roztacza się wspaniały widok na Dolinkę Lodową po wschodniej stronie i Strzelechą Kotlinę w Dolinie Staroleśnej po zachodniej. Skały w rejonie przełęczy mają charakterystyczną czerwonawą barwę — stąd polska nazwa. Mimo surowego wysokogórskiego klimatu rośnie tu aż 50 gatunków roślin naczyniowych, w tym 8 gatunków skalnic. Wiosną i wczesnym latem zbocza pokrywają się kwiatami, jesienią skały lśnią w złotym świetle.

• Schronisko Téryego (Dolina Małej Zimnej Wody) — szlak żółty, ok. 1 godz. 30 min, trudny (ubezpieczony łańcuchami)
• Schronisko Zbójnickie (Dolina Staroleśna) — szlak żółty od strony zachodniej, ok. 1 godz. 45 min od przełęczy, trudny
• Alternatywna trasa via ferrata o trudności A/B — poprowadzona po skałach powyżej klasycznego szlaku, czynna od 2021 r.

• Szlak czynny wyłącznie od 1 czerwca do 31 października.
• Trasa jest eksponowana i ubezpieczona łańcuchami — od 2013 r. możliwe przejście w obu kierunkach.
• Z przełęczy wiedzie nieoznakowana droga na Mały Lodowy Szczyt.

Pierwsze letnie przejście odnotowano już w 1846 roku, a szlak turystyczny zbudowano dopiero w latach 1935–37 — to jedne z najdłuższych łańcuchów w całych Tatrach, a samo przejście robi wrażenie nawet na doświadczonych turystach.