Ciemniasta Przełęcz to jedna z najbardziej wyrazistych i dramatycznych depresji w słowackich Tatrach Wysokich — ostra, wąska szczelina między masywem Chmurnej Wieży a Wielkim Kościołem, która robi wrażenie nawet z odległości. Jeśli szukasz miejsca, które oddaje dziką, surową naturę Tatr bez tłumów przy popularnych szlakach — to właśnie tutaj.

Przełęcz leży między Chmurną Igłą a Kopą Wielkiego Kościoła, a jej strome urwiska opadają z jednej strony do Małej Zimnej Doliny, z drugiej do Wielkiej Zimnej Doliny. Krajobraz jest tu wyjątkowo ostry i skalny — to świat granitowych ścian, żlebów i wąskich grani. Latem skały skąpane są w alpejskim słońcu, zimą całość pokrywa śnieg i lód, nadając przełęczy jeszcze bardziej surowy charakter. Atmosfera tego miejsca jest zdecydowanie górska i nieokiełznana — daleko tu od turystycznego komfortu, blisko za to do prawdziwej tatrzańskiej przyrody.

• Brak oficjalnego szlaku turystycznego — przełęcz nie jest dostępna dla zwykłych turystów i nie prowadzi do niej żadne znakowane oznakowanie. Wejście wymaga odpowiedniego doświadczenia wspinaczkowego i znajomości terenu.

• Miejsce przeznaczone wyłącznie dla doświadczonych wspinaczy i taterników — nie jest to cel dla turystów bez przygotowania alpinistycznego.
• Najlepszy widok na przełęcz można podziwiać z popularnych szlaków w Małej i Wielkiej Zimnej Dolinie.

Pierwsze letnie wejście na Ciemniastą Przełęcz miało miejsce 28 czerwca 1908 roku i dokonali go Károly Fodor oraz Lajos Károly Horn — pionierzy tatrzańskiej eksploracji, którzy jako pierwsi pokonali te dzikie skalne wrota.