Park Narodowy Połoniny to jeden z najdzikszych i najrzadziej odwiedzanych zakątków Słowacji — prawdziwa ostoja przyrody na styku trzech granic: słowackiej, polskiej i ukraińskiej. Rozległe bukowe pralesy, faliste grzbiety połonin i niemal niezmieniona od wieków przyroda sprawiają, że to miejsce wyjątkowe na mapie całych Karpat.

Krajobraz parku zdominowany jest przez stare lasy bukowe, które pokrywają aż 80% jego powierzchni. Latem grzbiety połonin zapraszają na panoramiczne spacery wśród łąk pełnych rzadkich roślin — tu kwitną endemiczne fiołki dackie, starzec siarkożółty i wiele wschodniokarpackich gatunków. Jesienią kolory buczyn są absolutnie spektakularne. Zimą park zamienia się w raj dla narciarzy biegowych. Przez cały rok towarzyszy ci poczucie prawdziwej dziczy — tu żyje stado żubrów, wszystkie gatunki traszek oraz największy wąż Słowacji, wąż Eskulapa.

• Nová Sedlica — szlak czerwony, kierunek Kremenec (1207 m n.p.m.) i Jarabá skala, dalej Ruské sedlo i Przełęcz Łupkowska — trasa umiarkowana do wymagającej
• Runina — szlak niebieski, przez Smerekovicę do Ruské sedlo — trasa umiarkowana
• Nová Sedlica — szlak żółty, na Medová baba i Jarabá skala — trasa umiarkowana
• Ulič — szlak żółty, do Mergancov kameň — trasa łatwa do umiarkowanej

• Park jest otwarty przez cały rok.
• Latem idealne warunki dla pieszych, zimą popularne trasy narciarstwa biegowego.
• Na terenie parku znajdują się drewniane cerkwie głównie z XVIII wieku — warto uwzględnić je w planie wycieczki.
• Pralesy Stužica, Havešová i Rožok wpisane są na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO (2007).

Park sąsiaduje bezpośrednio z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym w Polsce i Użańskim Parkiem Narodowym na Ukrainie — tworzą razem jeden z największych kompleksów dzikich terenów w Europie Środkowej. Najwyższy szczyt Kremenec leży dokładnie w miejscu, gdzie spotykają się granice trzech państw.