Płasza (1163 m n.p.m.) to jeden z tych bieszczadzkich szczytów, które nagradzają wędrowca już od pierwszego spojrzenia ze szczytu. Bezleśna kopuła oferuje panoramę na pełny horyzont — rzadkość nawet w Bieszczadach. Do tego leży na granicy ze Słowacją, co nadaje temu miejscu wyjątkowy, przygraniczny klimat.

Wierzchołek Płaszy jest otwarty i trawiasty, typowy dla bieszczadzkiej połoniny, choć formalnie nie nosi tej nazwy. Stoki pokrywa las, więc droga na górę prowadzi przez przyjemny cień, a sam szczyt wita przestrzenią i widokiem. Na horyzoncie rozpoznasz Wielką Rawkę, Krzemieniec i cały grzbiet graniczny. Wiosną połonina zieleni się świeżą trawą, jesienią płonie barwami — to zdecydowanie najpiękniejsza pora na wizytę.

• Szlak od strony polskiej: w ramach trasy Wielka Rawka – Riaba Skała — trudność umiarkowana.
• Szlak od strony słowackiej: trasa Krzemieniec – Riaba Skała — trudność umiarkowana.

• Szczyt leży bezpośrednio na granicy polsko-słowackiej — szlak przekracza granicę państwową.
• Na północnych stokach zachowały się ślady okopów z I i II wojny światowej — warto zwrócić uwagę na te historyczne pozostałości w terenie.

Nazwa 'Płasza' to zniekształcona forma słowa 'Plasza', które pochodzi od rumuńskiego 'ples' — oznaczającego teren bezleśny. To językowy ślad wołoskiej kolonizacji tych gór, przypominający o dawnych mieszkańcach Bieszczadów.