Duże Jasło (1153 m n.p.m.) to jeden z tych bieszczadzkich szczytów, które nagradzają wędrowca widokami na wszystkie strony świata — łącznie ze Słowacją. Choć niezbyt wysoka, ta górska kulminacja kryje w sobie prawdziwy dziki charakter Bieszczadów: stare buczyny, rozległe polany i niemal pewną szansę na spotkanie śladów wilka czy niedźwiedzia.
Zbocza Dużego Jasła porastają wspaniałe buczyny karpackie i lasy bukowo-jodłowe z okazałymi starodrzewami. Na samym wierzchołku otwierają się polany — powstałe prawdopodobnie w wyniku dawnej działalności człowieka — z których roztaczają się panoramiczne widoki. Warto tu dotrzeć zarówno latem, gdy połoniny mienią się zielenią, jak i jesienią, gdy buki płoną złotem. Na szczycie stoi wieża geodezyjna z tabliczką oznaczającą kulminację.
Jak dotrzeć na szczytGóra była dawniej nazywana Jasiel lub Wasiel — ta stara, łemkowska nazwa przypomina o wielokulturowej przeszłości tych ziem. To właśnie ta historia sprawia, że wędrówka przez bieszczadzkie połoniny jest czymś więcej niż tylko sportem.