Park Krajobrazowy Doliny Sanu to jedno z najpiękniejszych i najbardziej dzikich miejsc w polskich Bieszczadach — naturalna otulina Bieszczadzkiego Parku Narodowego, gdzie przyroda rządzi się własnymi prawami. Obejmuje pasmo Otrytu, dolinę górnego Sanu od Beniowej po Jezioro Solińskie oraz północne zbocza głównych bieszczadzkich pasm. To miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej ciszy i kontaktu z nietkniętą naturą.

Około 80% powierzchni Parku pokrywają lasy — przeważnie reglowa buczyna karpacka, wiekowa i majestatyczna. Niemal połowa drzewostanów liczy sobie ponad 100 lat, co nadaje tutejszym lasom wyjątkowy, pierwotny charakter. Wiosną dolina Sanu rozkwita zielelenią i dziką zwierzyną, lato przynosi gęsty cień buków i szum rzeki, jesień zaś zamienia park w mozaikę złota i czerwieni. Zimą te tereny są niemal całkowicie opuszczone przez turystów — idealne dla poszukiwaczy samotności.

Park jest ostoją rzadkich gatunków — żyją tu żubry, niedźwiedzie i rysie, a wśród gadów spotkać można węża Eskulapa, jednego z najrzadszych węży w Polsce.

• Lesko lub Ustrzyki Dolne — wyjazd w kierunku doliny Sanu, dostęp drogą przez Lutowiska lub wzdłuż Jeziora Solińskiego; trudność: umiarkowana
• Od strony Bieszczadzkiego Parku Narodowego — Park graniczy bezpośrednio z BdPN, możliwość łączenia tras

• Park wchodzi w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery 'Karpaty Wschodnie'
• Na terenie Parku znajdują się rezerwaty przyrody: 'Zakole', 'Krywe', 'Hulskie im. Stefana Myczkowskiego' oraz 'Śnieżyca wiosenna w Dwerniczku'
• Chronione zespoły przyrodniczo-krajobrazowe obejmują m.in. wsie Krywe i Smolnik oraz zabytkową cerkiew w Hulskiem

Wąż Eskulapa, symbol medycyny i jeden z najrzadszych gadów w Polsce, zamieszkuje właśnie te bieszczadzkie doliny — spotkanie z nim to prawdziwa gratka dla każdego miłośnika przyrody.