Połonina Caryńska to jedna z najbardziej urokliwych połonin w Bieszczadach — rozległy, otwarty grzbiet górski, który zachwyca przestrzenią i panoramą już od pierwszych kroków powyżej granicy lasu. Leży między dolinami Prowczy i Wołosatego, a jej łagodne, faliste wierzchołki tworzą krajobraz niemal jak z bajki, szczególnie latem, gdy trawy mienią się zielenią, a jesienią, gdy połoninę ogarniają złote i rdzawe barwy.

Z grzbietu Połoniny Caryńskiej rozciąga się rozległa panorama — widać stąd masyw Wielkiej Rawki, Połoninę Wetlińską oraz najwyższe szczyty polskich Bieszczadów: Tarnicę i Halicz. Przy wyjątkowo dobrej przejrzystości powietrza wzrok sięga aż po ukraińskie Gorgany, oddalone o ponad 100 km, a nawet po Tatry — blisko 180 km stąd. Główny wierzchołek połoniny wznosi się na 1250 m n.p.m., zaś najwyższy punkt masywu, Kruhly Wierch, osiąga 1297 m. Południowo-zachodnie stoki opadają stromo, natomiast od północnego wschodu grzbiet łagodnieje i przechodzi w doliny niewielkich potoków.

• Ustrzyki Górne — Główny Szlak Beskidzki (czerwony), ok. 3 h 20 min w jedną stronę, umiarkowany
• Brzegi Górne — Główny Szlak Beskidzki (czerwony), ok. 3 h 20 min w jedną stronę, umiarkowany
• Pod Magurą Stuposiańską — Przysłup Caryński (Schronisko Koliba) — Połonina Caryńska — Przełęcz Wyżniańska — Mała Rawka, ok. 4 h, umiarkowany

• Połonina Caryńska leży w granicach Bieszczadzkiego Parku Narodowego — obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaków.
• Wzdłuż szlaków pieszych przebiega ścieżka przyrodnicza 'Buk', wchodząca w skład systemu ścieżek edukacyjnych BdPN.
• W pobliżu Przysłupu Caryńskiego znajduje się schronisko studenckie Koliba — możliwość noclegu.

Na połoninie stwierdzono występowanie rzadkich gatunków roślin, m.in. tojadu wschodniokarpackiego i tojadu bukwińskiego — endemitów wschodniokarpackich, których nie spotkasz nigdzie indziej w Polsce.