Granacki Staw to jedno z tych tatrzańskich jeziorek, które kryją się przed tłumami — leży na wysokości 2034 m n.p.m. w górnych partiach Doliny Sławkowskiej i nie prowadzi do niego żaden znakowany szlak. To miejsce dla tych, którzy cenią ciszę i dzikość bardziej niż wygodę.

Staw ma powierzchnię zaledwie 0,327 ha i wymiary około 90 × 57 m, ale otacza go sceneria, która zapiera dech w piersiach. Od północnego zachodu góruje nad nim Staroleśny Szczyt, od zachodu zamykają dolinę Granaty Wielickie, a od północnego wschodu strażują Warzęchowe Turnie. Tuż obok, nieco na zachód, ukrywa się jeszcze mniejszy stawek — Granackie Oko. Latem tafla wody odbija surowe skalne ściany, jesienią okolica przybiera odcienie złota i rdzy, a wczesną wiosną śnieg jeszcze długo zalega w cieniu turni.

• Granacki Staw nie jest dostępny znakowanymi szlakami turystycznymi — wejście w ten rejon wymaga indywidualnego zezwolenia lub poruszania się pod opieką licencjonowanego przewodnika tatrzańskiego.

• Staw leży na terenie słowackiego Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP) — obowiązują tu ścisłe zasady ochrony przyrody.
• Brak znakowanych szlaków oznacza, że teren jest niedostępny dla indywidualnych turystów bez specjalnych uprawnień.

Polska nazwa stawu nawiązuje do pobliskich Granatów Wielickich, natomiast jego słowacka, niemiecka i węgierska nazwa upamiętnia Miklósa Szontagha — postać związaną z historią tatrzańskiej turystyki.